
¡Quén dera ser nao senlleira
n-aquel mar non presentido
das ja mergulladas terras!
Sen ceo, sen astros, sen vento,
sempre â toa pol-as ondas
deitado no esquecimento,
nin andar nin desandar,
nin ter outro coido acedo
que leijarse ir pol-o mar...
Quén dera ser nao senlleira!
Sen fito ?estrela nin porto?
ser eu a propia ribeira!!
¡Quen dera...
Fermín Bouza Brey
O Atlántico desde Baroña.
EnTrA eN mI GaLeRíA
Tweet





0 Usté dirá...:
Publicar un comentario en la entrada